غار یخ مراد

چگونگی دسترسی به غار : برای دسترسی به غار از تهران دو راه موجود است؛ راه اول: اتوبان کرج ، جاده ی چالوس ، نرسیده به گچسر به سمت آزاد بر. راه دوم: اتوبان صدر ، اتوبان بابایی ، جاده ی لشگرک ، دیزین ، گچسر ، نرسیده به روستای آزادبر. راه دوم نزدیک تر است ولی در صورتی می توان از آن استفاده کرد که جاده ی شمشک به دیزین باز باشد. در راه اول کمی مانده به گچسر و در راه دوم کمی بعد از گچسر جاده ی خاکی، در طرف غرب جاده ی چالوس قرار دارد که مسیر روستای آزادبر است و در نهایت به طالقان منتهی می شود، وارد این جاده شده و جاده را تا پلی که محل طلاقی جاده با رودخانه ادامه میدهیم،در سمت راست پل مکانی برای پارک ماشین وجود دارد که روبه روی آن یعنی در کوه واقع در طرف چپ جاده دهانه ی غار قرار گرفته است که با ده دقیقه کوه پیمایی می توان به آن رسید.

مختصات دهانه ی غار : N : 36.07.061

                               E : 51.16.189

مدت لازم جهت بازدید از درون غار : 4 ساعت

درجه ی سختی : متوسط ، از تالار دوم به بعد نیاز مند فرود و صعود بر روی طناب است

وقت مناسب جهت بازدید : در طول سال می توان از این غار بازدید کرد ولی بهترین وقت اردیبهشت ماه است

ویژگی های غار یخ مراد : غار یخ مراد به عنوان بزرگترین غار یخی ایران دارای قندیل ها، یخچال ها و آبشار های یخی زیبایی است که حتی امکان یک برنامه ی یخ نوردی را نیز فراهم می آورد. در هنگام ورود به غار وارد تالار اول غار شده که سه مسیر را پیش روی ما می نهد مسیر سمت راست و مسیر روبه رو پس از چند متر پیش روی به انتها می رسند. مسیر اصلی مسیر سمت چپ است، که می بایست با دور زدن سنگ بزرگی که در ابتدای غار قرار گرفته به سمت چپ، مسیر خود را ادامه دهیم. در ادامه ی حرکت به شکافی پوشیده شده با قطعه ای گاردلیل و چوب برمی خوریم که باید از روی آن گذشت تا با پیش روی در غار به محلی در زیر آن برسیم که در دومین تالار غار قرار گرفته تا اینجای غار نیاز مند ابزار فنی نمی باشد و افراد عادی و تورها، این نقطه از غار را پایان غار می دانند که کلمه ی انتهای غار نیز در دیواره ی این تالار به چشم می خورد که بنظر می آید توسط همین تورهای تبلیغاتی برای القای این مطلب به مخاطبانشان که ما، شما را تا پایان غار آورده ایم نوشته شده است. ولی زیبایی های این غار تازه از اینجا به بعد آغاز میشود. در روبه روی مسیر ورود به این تالار، چاهی قرار گرفته که ادامه ی مسیر غار از همین چاه است. در دیواره ی چاه رول کوبی شده که صفحه رول های آن را باز کرده اند و برای فرود از سنگ بزرگی که در دهانه ی چاه قرار گرفته می توان به عنوان یک کارگاه طبیعی خوب استفاده کرد و فرودی 15 متری را به انجام رسانید. با این فرود وارد تالار سوم می شویم، سمت راست به اتاقک کوچکی ختم می شود، مسیر اصلی در طرف راست قرار دارد که اگر در حین حرکت در آن مسیر توجه خود را معطوف سقف غار کنیم در سقف به تنوره ای عمیق که طنابی گره دار از آن آویزان است بر خورد می کنیم، همین تنوره راه دستیابی به تالار چهارم غار است. برای تسهیل در صعود می توان اسلینگی کوتاه را توسط یک کارابین به انتهای آن طناب متصل کرد. هنگامی که به سقف تنوره رسیدیم با استفاده از طناب ثابت دیگری که در محل کار گذاشته شده است فرود به تالار چهارم را آغاز می کنیم. این تالار از بزرگ ترین و زیبا ترین تالارهای این غار است و وجود آبشار یخی بزرگی در آن زیبایی خاصی را به آن بخشیده است. در این تالار دو مسیر در سمت راست و چپ دیده می شود که می بایست راه سمت چب را انتخاب کرد. در پیش روی به دبواره ای 3.5 متری که در سمت چپ آن شکافی باریک به ابعاد 100*70 سانتی متر دیده می شود بر میخوریم. با صعود از دیواره و گذر از شکاف به اتاقکی کوچک رسیده و مسیر روبه روی ورودی را انتخاب کرده تا در بالای چاهی عریض قرار گیریم. این قسمت از غار در عین داشتن قندیل های زیبا به علت یخ زدگی سطح زمین لغزنده است که در حمایت قرار گرفتن در کنار چاه را می طلبد.یک حلقه طناب 25 متری برای فرود مورد نیاز است، به منظور برقراری کارگاه فرود می توان از سنگ بزرگی که در بالای چاه قرار گرفته استفاده کرد و بهره گیری از محافظ طناب در مسیر فرود به علت درگیری طناب با سنگ های تیز از ساییدگی طناب جلوگیری می کند. با فرودی که در برخی مواقع معلق و در برخی دیگر پا درگیر با دیوار است به آخرین تالار غار می رسیم که با عرض کم سقفی بلند دارد.           

نحوه ی انجام برنامه : صبح با خودم از جاده ی شمشک به دیزین به سمت غار حرکت کردم چون این مسیر هم نزدیک تره و هم مزاحم نداره، خودتی و مردم و طبیعت، بدونه هیچ کسی که شغلش گیر دادن به مردم باشه و تبهرش کوفت کردن رانندگی. راسی اینم بگم که هنوز تو این غار از این موجودات قرار ندادن و لذا هر گونه سرعت و سبقت آزاده و می شه فقط و فقط با تبعییت از عقل به حرکت ادامه داد. خلاصه با لذت بردن از مناظر بدونه پارازیت، به دهانه ی غار رسیدم و عصرم از همان مسیر برگشتم تا لذت رانندگی را به لذت غار نوردی بیفزایم.